zaktan âşık etme duası denenmiş şeklinde bilinen bu dua, İslamî çerçevenin dışına çıkmaması gereken bir niyettir. İslam âlimleri, bir kimsenin iradesini zorlayacak, onu mecbur bırakacak ya da kalbini baskıyla yönlendirecek uygulamaların caiz olmadığını açıkça belirtmiştir. Bu nedenle “âşık etmek” değil, “kalpte hayırlı bir meyil oluşması, muhabbetin kuvvetlenmesi ve iki taraf için hayırlı olanın gerçekleşmesi” şeklinde niyet edilmelidir. Kalplerin sahibi Allah olduğundan, kişi uzakta bile olsa gerçek sevgi ancak O’nun dilemesiyle var olur.
Dua ederken niyet şu şekilde olmalıdır: “Allah’ım, kalpleri dilediğin gibi çeviren Sensin. Eğer bu kişi hakkımda hayırlıysa kalbine hayırlı bir muhabbet ver; değilse beni ondan koru ve hakkımda en hayırlısını nasip eyle.” Bu niyet hem dinen doğrudur hem de kulun kalbini hırs ve zorlama arzusundan temizler.
Bu dua yapılırken abdest almak, kıbleye yönelmek ve sakin bir ortamda içtenlikle niyeti tekrarlamak tavsiye edilmiştir. “Ya Vedûd, Ya Rahmân, Ya Latîf” isimleri muhabbet ve yumuşaklık tecellilerini temsil ettiğinden, âlimler bu esmaların kalp duasıyla birlikte zikredilmesini uygun görmüştür. Ardından sevilen kişinin kalbinin hayırlı bir şekilde yumuşaması, aradaki mesafeye rağmen gönüllerde muhabbet oluşması için dua edilir.
Bazı âlimler muhabbet duasını şu şekilde yapmayı uygun görmüştür:
“Allah’ım, kalpleri birleştiren Sensin. Bu kulunun kalbine hayırlı bir sevgi ver, ikimizin gönlünü güzel bir niyetle birleştir, uzaklığı aramızdan kaldır ve bu gönül bağını rahmetinle güçlendir.”
Uzaktan yapılan böyle bir dua, kişinin karşı tarafa zarar vermeyen, onu zorlamayan, yalnızca hayır isteyen bir niyetle yapılırsa hem ruhu arındırır hem de sevginin Allah katında kabul edilebilir bir temele oturmasına vesile olur. Bu nedenle asıl güç duanın kendisinde değil, duayı eden kalbin temizliğindedir.