Telekinezide enerji akışının tıkanması, zihnin nesneye yönlendirdiği akımın bir noktada durması, zayıflaması ya da dağılmasıyla ortaya çıkan doğal bir engeldir. Bu tıkanma çoğu zaman fiziksel bir durumdan değil, zihinsel akışın dengesizleşmesinden kaynaklanır. Zihin ne kadar yoğunlaşırsa enerji o kadar net ilerler; zihin ne kadar karışırsa enerji akımı o kadar kesintili hale gelir. Telekinezi çalışmaları sırasında enerji tıkanması yaşayan uygulayıcılar genellikle bir anda odaklarının kaydığını, enerjinin nesneye gitmediğini veya nesnenin çevresindeki alanın “boş” kaldığını hisseder. Bu his, enerjinin akış hattında bir düğüm oluştuğunun işaretidir.
Enerji akışının tıkanmasındaki en yaygın sebep zihinsel gerginliktir. Zihin bir hareket elde etmeye fazlasıyla odaklandığında doğal akış bozulur. Bu bozukluk, enerjiyi zorlayıcı bir baskıya dönüştürür ve bu baskı akımı ileri taşımak yerine bloke eder. Uygulayıcı nesneye odaklandığını zanneder fakat içteki gerginlik enerjiyi daraltarak tıkanmaya neden olur. Bu tıkanma anlarında beden genellikle hafif bir sıkışma, göğüs bölgesinde baskı ya da ellerde donukluk hisseder. Bu hisler zihnin akışı durdurduğunu gösteren en belirgin işaretlerdir.
Enerji tıkanmasının bir diğer nedeni düşüncelerin araya girmesidir. Zihin telekinezi için tek bir doğrultuda keskinleşmesi gerekirken, anlık şüpheler, beklentiler veya dış seslerin hatırlanması akımı böler. Enerji, bölünmüş bir odaktan geçemez. Bu bölünme nesnenin çevresindeki alanı zayıflatır. Uygulayıcı nesnenin yanında bir baskı hattı hissederken, düşünceler içeri karıştığında bu hat bir anda dağılır. Nesne artık “ulaşılmaz” gibi görünür ve enerji alanı sönükleşir. Bu durum tıkanmanın zihinsel taraftan geldiğini gösterir.
Bazen enerji tıkanması bedenin yavaşlamasından kaynaklanır. Telekinezi sırasında enerji omurgadan yukarı çıkar, göğüs merkezinde toplanır ve ellerden dışarı akmaya başlar. Bu yol üzerinde herhangi bir bölüm gergin ya da uyuşuk hissedildiğinde akım kesilir. Bu nedenle uygulayıcılar deneme sırasında vücudun belirli bölgelerinde ani soğuma, uyuşma veya ağırlık hissi yaşayabilir. Bu his, akımın o bölgede takıldığını gösterir. Enerji ileri gitmez, olduğu yerde sıkışır.
Enerji tıkanmasının en belirgin etkisi, nesnenin etrafında oluşan alanın bir anda “çökmesi”dir. Uygulayıcı normalde nesnenin çevresinde bir yoğunluk hissederken, tıkanma gerçekleştiğinde bu alan tamamen kaybolur. Nesne sanki boşluğa alınmış gibi hissedilir, hiçbir baskı, hiçbir akım, hiçbir titreşim oluşmaz. Bu an, telekinezide enerjinin kesildiğinin kesin göstergesidir.
Tıkanma anlarında yapılması gereken şey baskıyı artırmaya çalışmak değildir. Enerji zorlandıkça daha da sıkışır. En etkili yöntem, zihni birkaç saniye gevşetmek ve akımı doğal hâline geri döndürmektir. Zihin kısa bir durulma yaşadığında enerji tekrar açılır, kesilen hat yeniden işler hale gelir. Bu açılma sırasında beden ısısını geri kazanır, ellerde hafif titreşim belirir ve nesnenin çevresindeki alan tekrar yoğunlaşır.
Telekinezide enerji akışının tıkanması başarısızlık değil, zihin-enerji dengesinin yeniden ayarlanması gereken doğal bir süreçtir. Uygulayıcı tıkanmayı tanıdıkça onu çözmeyi de öğrenir. Zihin berraklaştığında, beden gevşediğinde ve enerji baskıdan uzaklaştığında akış yeniden açılır ve telekinezi etkisi eskisinden daha güçlü hissedilir.