Telekinezi yaparken elleri hissetme egzersizleri, enerjiyi yönlendiren temel kanalların açılmasını sağlayan en önemli hazırlık çalışmalarından biridir. Eller, enerji akışının dışa taşındığı en hassas bölgeler olduğu için bu bölgedeki duyuları keskinleştirmek telekinezi denemelerinde büyük fark yaratır. Uygulayıcı ellerini ne kadar iyi hissederse nesneyle kurduğu bağ o kadar güçlü, baskı hattı o kadar net ve enerji alanı o kadar yoğun olur. Bu egzersizler, ellerdeki titreşimi uyandırmayı, içsel akımı artırmayı ve enerjiyi daha belirgin şekilde algılamayı hedefler.
Egzersize başlarken eller doğal bir pozisyonda, rahatça açık tutulur. Avuç içleri birbirine dönük olduğunda iki el arasında hafif bir alan boşluğu oluşur. Bu boşluk, enerji akımının ilk belirginleştiği noktadır. Uygulayıcı gözlerini kapattığında ellerde bekleyen sessiz titreşimi daha net hisseder. Önce avuçlarda hafif bir sıcaklık yükselir; bu, merkezden dışa doğru yayılan doğal bir enerji işaretidir. Bir süre sonra bu sıcaklık dalgalanmaya başlar ve avuç içleri sanki ince bir elektrik tabakasının içindeymiş gibi hafifçe karıncalanır.
Eller arasındaki alanın fark edilmesi, egzersizin en güçlü aşamasıdır. Uygulayıcı avuçlarını yavaşça birbirine yaklaştırdığında, gerçek bir temas olmadan bir itme ya da yumuşak bir direnç hissi oluşur. Bu his, enerji alanının aktif hale geldiğini gösterir. Eller birbirinden uzaklaştırıldığında bu kez hafif bir çekilme hissi belirir. Bu çekim ve itim, telekinezi sırasında nesneye yönlendirilen baskı hattının temelini oluşturur. Uygulayıcı bu akışı ne kadar belirgin hissederse enerji nesneye o kadar kolay taşınır.
Ellerin titreşimini artırmak için avuç içlerine odaklanmak oldukça etkilidir. Uygulayıcı avuç merkezinde görünmez bir nokta hayal eder ve enerjinin bu noktadan açıldığını hisseder. Bu sırada ellerdeki sıcaklık artar, enerji yoğunlaşır ve parmak uçlarına doğru ince bir akım yayılır. Parmak uçlarındaki bu akım zamanla sanki hava titreşiyormuş gibi bir duyum yaratır. Bu duyum telekinezi çalışmalarında en çok işe yarayan hislerden biridir, çünkü nesnenin çevresindeki alanı tanımayı kolaylaştırır.
Egzersizin ileri aşamasında eller birbirine yakın tutulur ve avuçlar arasında bir “enerji topu” varmış gibi hissedilir. Bu enerji topu tamamen zihinsel bir imgedir, ancak hissi gerçektir. Uygulayıcı bu hayalî topu sıkıştırıyormuş gibi yaptığında eller arasındaki baskı artar. Topu genişletiyormuş gibi yaptığında ise iki el arasındaki mesafe büyürken enerji alanı esner. Bu genişleme ve sıkışma, telekinezi sırasında enerji basıncını yönetmeyi öğreten en etkili yöntemlerden biridir.
Son aşamada uygulayıcı avuçlarını nesnenin bulunduğu yöne doğru açar ve ellerdeki akımı o yöne taşımaya çalışır. Bu sırada avuç içlerinde yükselen sıcaklık, titreşim veya basınç hattı, nesneyle kurulan ilk enerjik bağı oluşturur. Nesne henüz hareket etmese bile etrafındaki alanın değiştiği hissedilir. Bu his, ellerdeki enerji duyarlılığının nesneye yansıdığını gösterir.
Telekinezi yaparken elleri hissetme egzersizleri düzenli uygulandığında enerji akışı daha hızlı açılır, baskı hattı daha kolay oluşur ve telekinezi denemeleri çok daha güçlü sonuçlar verir. Eller, enerjinin konuştuğu bölgeler olduğu için bu egzersizler her telekinezi pratiğinin en sağlam temelini oluşturur.