Telekinezi için enerji aktivasyonu, zihnin durağan hâlinden çıkarak akışa geçtiği ve bedenin içindeki titreşimi dışa taşıdığı başlangıç aşamasıdır. Bu aşama, telekinezi pratiğinin kapısını açan ilk kıvılcımdır çünkü enerji aktivasyonu olmadan ne baskı hattı oluşur ne de nesnenin çevresindeki alanla gerçek bir temas sağlanabilir. Aktivasyon süreci, zihnin içsel akımı uyandırması, bedenin enerjiyi hissetmeye başlaması ve aura tabakasının dışa doğru genişlemesiyle kendini gösterir. Bu süreç doğru çalıştırıldığında, telekinezi denemelerine gerçek bir güç kazandırır.
Enerji aktivasyonunun ilk adımı, içsel titreşimi uyandırmaktır. Uygulayıcı derin bir nefes alırken zihnin göğüs merkezine doğru çekildiğini, nefes verirken bu merkezin genişlediğini hisseder. Bu genişleme bedenin enerjiyi uyandırdığı andır. Bu sırada karın bölgesinde hafif bir ısınma, göğüste basınç ya da avuç içlerinde ince bir karıncalanma oluşabilir. Bu duyumlar aktivasyonun başladığının en doğal işaretleridir. Zihin bu hisleri fark ettikçe enerji daha aktif hâle gelir.
Aktivasyonun ikinci aşaması, enerjinin yön kazanmasıdır. Uygulayıcı enerjiyi tek bir bölgede hissetmekle kalmaz; onu belirli bir yöne doğru hareket ettiriyormuş gibi hayal eder. Bu hareket nesneye doğru olabilir, eller arasında olabilir ya da sadece enerji alanının içinde gerçekleşiyor gibi hissedilebilir. Enerjinin yön kazandığı an, telekinezi için gereken akımın açıldığı andır. Uygulayıcı avuçlarını birbirine yaklaştırdığında görünmez bir direnç oluşur; uzaklaştırdığında ise hafif bir çekim hissi belirir. Bu, enerjinin aktif olarak çalıştığını gösterir.
Enerji aktivasyonunun en güçlü bölümünde aura tabakası devreye girer. Uygulayıcı bedeninin çevresinde genişleyen hafif bir dalga hisseder. Bu dalga bazen sıcaklık, bazen soğukluk, bazen demanyetik bir tınlama şeklinde hissedilir. Aura genişledikçe zihin daha yüksek bir titreşim seviyesine çıkar. Telekinezi sırasında nesneyle kurulan bağ bu genişleyen aura sayesinde daha hızlı oluşur. Aktivasyon doğru yapıldığında aura sadece genişlemez, aynı zamanda güçlenerek sıkılaşır. Bu sıkılık enerji akışının nesneye daha keskin bir çizgide ulaşmasını sağlar.
Enerji aktivasyonu sırasında uygulayıcı nesnenin çevresindeki alanla doğal bir temas kurar. Nesne artık sadece fiziksel bir cisim gibi görünmez; çevresinde hissedilebilir bir enerji kalkanı varmış gibi algılanır. Bu algı, aktivasyonun telekinezi seviyesine yükseldiğinin kanıtıdır. Nesnenin etrafında beliren baskı, hafif titreşim ya da yoğunluk hissi enerji alanının nesneye ulaşmaya başladığını gösterir. Bu his hareketten önce gelen en kritik işarettir.
Enerji aktivasyonu bozulduğunda zihin karışır, beden gerginleşir ve akım zayıflar. Bu yüzden aktivasyon aşamasında zorlamak yerine akımın doğal şekilde yükselmesine izin vermek gerekir. Uygulayıcı enerjiyi itmeye çalıştıkça akım sıkışır; fakat enerjiyi serbest bıraktıkça akım kendiliğinden güçlenir. Aktivasyonun özü, enerjiye yön vermek değil, enerjinin uyanmasına alan tanımaktır.
Telekinezi için enerji aktivasyonu, hareketin temelini oluşturan ilk enerjik giriş kapısıdır. Aktivasyon güçlü olduğunda telekinezi çalışmaları daha hızlı ilerler, nesnenin çevresindeki alan daha hızlı yoğunlaşır ve ilk hareket eşiği çok daha kolay aşılır. Bu yüzden her telekinezi pratiğinin başlangıcı, enerjiyi uyandıran bu kısa ama güçlü aktivasyonla başlar. Enerji ne kadar canlı olursa telekinezi o kadar akıcı, kararlı ve etkili hâle gelir.