Nesneleri zihinsel olarak döndürme çalışmaları, telekinezinin en temel ve en geliştirici egzersizlerindendir. Bu çalışmalar nesnenin fiziksel hareketinden önce, hareketin zihinsel boyutunu güçlendirir. Telekinezi hareketi her zaman zihinde başlar, dış dünyada ancak bu zihinsel model yeterince güçlü olduğunda ortaya çıkar. Bu yüzden nesneyi döndürmeden önce zihin onu dönüyor gibi görmeli, hissetmeli ve akışı kesintisiz şekilde sürdürebilmelidir.
Nesneleri zihinsel olarak döndürmenin ilk aşaması, nesnenin formunu zihinde netleştirmektir. Kişi nesneye bakarken onun 3 boyutlu hâlini içsel ekrana taşır. Nesnenin kenarları, gölgeleri, ağırlık merkezi ve yüzey yapısı zihinde belirginleştiğinde döndürme çalışması çok daha etkili olur. Bu içsel model net değilse enerji yönlendirmesi kararsız olur.
İkinci aşama, mikro hareket görselleştirmesidir. Nesneye bakarken onun hafifçe titrediğini, çok küçük bir dönme başlangıcı yaptığını hayal etmek hareketi zihinsel olarak tetikler. Zihin büyük bir dönüşü zorlamamalıdır; çünkü bilinçaltı “gerçek dışı” görüntüleri reddeder. Mikro dönüşler ise doğal görünür ve bilinçaltı tarafından kolayca kabul edilir. Bu kabul, enerji akışını güçlendirir.
Üçüncü aşama, yön seçimi yapmaktır. Nesnenin saat yönünde mi yoksa ters yönde mi döneceğine karar vermek, psi akımının yönünü keskinleştirir. Yön belirsiz olduğunda enerji dağılır. Yön net olduğunda ise enerji tüneli tek çizgide oluşur. Bazı uygulayıcılar yönü seçerken avuç içlerinde basınç hissinin hangi tarafta yoğunlaştığını takip eder; bu yoğunluk, enerjinin doğal akış yönünü gösterir.
Dördüncü aşama, dönen görüntüyü sabit tutmaktır. Nesnenin zihinde dönerken aniden durması normaldir; çünkü zihin dağılabilir. Ancak kişi görüntü bozulduğunda hemen geri çağırmayı öğrenmelidir. Bu çalışma zihinsel dayanıklılığı artırır ve telekinezi sırasında odak kopmalarını azaltır. Zihinsel döndürme ne kadar uzun sürerse telekinezinin dış dünyadaki karşılığı da o kadar güçlü olur.
Beşinci aşama, enerji hissiyle döndürme görüntüsünü birleştirmektir. Kişi nesnenin döndüğünü hayal ederken aynı anda avuç içlerinde sıcaklık, basınç veya titreşim hissetmeye çalışır. Görüntü + his birleşimi telekinezinin temel mekanizmasıdır. Zihin bu eşleşmeyi yaptığında enerji tüneli nesnenin alanına daha güçlü bağlanır.
Altıncı aşama, nesnenin çevresindeki enerji alanını hissetmektir. Nesneye bakarken onun çevresinde hafif bir aura, dalga veya yoğunluk varmış gibi hissetmek psi uyumu artırır. Bu alanı dönen görüntüyle senkronize etmek zihin ile nesne arasındaki bağlantıyı güçlendirir. Bu aşamada kişi, nesnenin alanının kendi psi akımıyla hafifçe dalgalandığını hissedebilir.
Son aşama, zihinsel döndürmeyi fiziksel harekete taşımaktır. Görüntü sabit kaldığında, enerji akışı avuç içlerinde yoğunlaştığında ve zihinsel sessizlik sağlandığında nesne çoğu zaman küçük bir kıpırdama, hafif dönme eğilimi veya mikro titreşimle tepki verir. Bu ilk işaret, zihinsel döndürmenin fiziksel alanı etkilemeye başladığını gösterir.
Nesneleri zihinsel olarak döndürme çalışmaları düzenli yapıldığında görselleştirme gücü artar, enerji akışı keskinleşir ve psi bağlantısı çok daha hızlı kurulur. Zihin nesneye hareket “öğrettiğinde”, beden ve enerji alanı bu komutu takip eder. Bu çalışmalar telekinezinin en sağlam temellerinden biridir çünkü her hareket önce zihinde başlar, sonra dış dünyaya yansır.