Beyaz Tecvid Yemek Duası, özellikle Osmanlı döneminden itibaren mekteplerde, medreselerde ve hafızlık eğitiminde yemeklerden önce veya sonra okunan, sade ve bereket niyeti taşıyan bir dua metnidir. “Beyaz tecvid” ifadesi, dua kitabının ismine işaret eder; dua ise genel bir şükür ve rahmet talebidir. Bu dua belirli bir kalıba bağlı olmamakla birlikte, en çok bilinen metin aşağıdaki gibidir:
“Bismillahirrahmânirrahîm.
Allah’ım! Önümüze koyduğun nimetleri bize helâl ve mübarek eyle. Bizi nimetlerine şükreden kullarından kıl. Açları doyur, darlıkta olanlara genişlik ver, hastalara şifa ihsan eyle. Bu nimetleri bize ulaştıran herkese hayır, bereket ve afiyet ihsan eyle. Âmin.”
Ayrıca Beyaz Tecvid’de geçen daha kısa bir yemek duası metni de şu şekildedir:
“Elhamdülillâhillezî et’amena ve sekânâ ve cealenâ mine’l-müslimîn.”
(Anlamı: Hamdolsun o Allah’a ki bizi yedirdi, içirdi ve bizi Müslümanlardan kıldı.)
Yemek duasında asıl vurgu, nimetin sahibini unutmamak, yiyeceğin bereketlenmesini dilemek ve verilen rızkın şükrünü eda etmektir. Âlimler, yemeğin başında “Bismillah”, sonunda ise “Elhamdülillah” denmesinin sünnet olduğunu hatırlatır. Bu dua, beslenmenin sadece bir biyolojik ihtiyaç değil, şükür ve farkındalık gerektiren bir nimet olduğunun kalpte yer etmesini sağlar.