Astral seyahatte bedene dönme, deneyimin en doğal ve en güçlü reflekslerinden biridir. Çıkış aşaması ne kadar karmaşık görünürse görünsün, dönüş neredeyse otomatik bir süreçtir. Çünkü fiziksel bedenle bilinç arasındaki bağlantı –gümüş kordon olarak sembolize edilen bağ– sürekli aktiftir ve bu bağ bilinci her zaman fiziksel bedene geri çeker. Bu dönüş zorlanmaz, kas gücü gerektirmez ve hiçbir zaman yarım kalmaz. Beden nefes almaya devam ettiği sürece bilinç her zaman geri döner.
Astral deneyim sırasında dönüş genellikle iki şekilde başlar: ya zihinde aniden “geri dönmeliyim” hissi oluşur ya da fiziksel beden bir iç çağrı gönderir. Bu çağrı çoğu zaman kalp ritmi, nefes farkındalığı, hafif bir kaşıntı hissi veya refleks hareket gibi küçük bir uyarı şeklindedir. Bu uyarı geldiğinde astral bedenin enerjisi anında fiziksel bedene doğru çekilir. Bu çekim manyetik bir hareket gibi hissedilir. Bilinç bir anda bulunduğu mekânı bırakır ve bedenin ağırlığı, sıcaklığı ve fiziksel duyuları tekrar belirir.
Dönüş sırasında sık yaşanan bir his, “bedene doğru düşmek” ya da “hızla içeri çekilmek” şeklindedir. Bu düşme hissi gerçek bir düşüş değildir; iki farklı farkındalık seviyesinin birbiriyle hızlı şekilde birleşmesidir. Astral beden yüksek frekanstan fiziksel frekansa geri geçtiğinde bu geçiş kısa ve yoğun bir hareket gibi algılanır. Bu hareket bazen bir dalga, bazen bir titreşim, bazen de kısa bir çarpma hissi yaratabilir. Fakat tehlikeli değildir ve birkaç saniye içinde tamamen normale döner.
Bazı kişiler dönüş anında bedenin üzerinde “tam oturma” hissi yaşar. Bu his, astral bedenin fiziksel bedenle hizalanmasının enerjisel karşılığıdır. Bedenin ağırlığı bir anda geri gelir, ellerin ve ayakların yerini tekrar net şekilde hissedersin. Bu “oturma” hareketi bilincin tamamen fiziksel düzleme geçtiğini gösterir. Bu andan sonra astral duyular kapanır ve fiziksel duyular tekrar aktif hâle gelir.
Astralde dönüş bazen dış etkenlerle de tetiklenir. Bir varlığın yaklaşması, mekânın ışığının aniden değişmesi, gerçek dünyadan gelen bir ses, bedenin pozisyon değiştirme isteği veya hafif bir huzursuzluk sinyali dönüş refleksini hızlandırabilir. Astral düzlemle fiziksel düzlem arasındaki bağ kopmadığı için bu sinyaller astral bilinç tarafından anında algılanır ve dönüş harekete geçer.
Dönüşün en ilginç yönlerinden biri, bilincin dönüşe direnememesidir. Eğer astralde bilinç kararsız ya da dağılmaya başladıysa dönüş otomatik olur. “Geri dönmek istemiyorum” diye düşünsen bile beden seni çağırdığında dönüş kaçınılmazdır. Bu mekanizma bilinç güvenliğini sağlayan doğal bir koruyucudur. Bu nedenle astral seyahatte kaybolmak, bedene dönememek veya bilincin boşlukta sıkışması mümkün değildir.
Bazı kişiler dönüş sırasında kısa süreli bir uyku felci yaşayabilir. Bu, astral dönüşün en yaygın eşlikçilerinden biridir çünkü bilinç fiziksel bedene ulaşır ama beden henüz uyanıklık reflekslerini tam açmamıştır. Bu birkaç saniyelik kilitlenme tehlikeli değildir. Zihin bedenin kontrolünü aldığında felç çözülür. Bu an genelde güçlü bir gerçeklik hissi ve derin bir nefesle birlikte tamamlanır.
Dönüşün ardından yaşanan hafif titreşimler, vücutta sıcaklık dalgaları, zihinsel açıklık ya da kısa süreli bir enerji yükselişi normaldir. Astral bedenin frekansı fiziksel bedenin daha yavaş enerjisine yeni uyumlanmaktadır. Bu uyum süreci birkaç dakika içinde sabitlenir. Sonrasında kişi tamamen normal bilincine döner.
Astral seyahatte bedene dönme, deneyimin en güvenli kısmıdır. Ne kadar derin çıkış olursa olsun dönüş kolay, doğal ve otomatik gerçekleşir. Astral düzlem, fiziksel dünyadan bağımsız bir alan gibi görünse de bilinç her zaman bedenle bağlıdır. Bu yüzden dönüşü başlatan şey dışsal bir tehlike değil; her zaman içsel bir çağrıdır. Bu çağrı geldiğinde dönüş sorunsuz işler ve kişi kendini yeniden fiziksel dünyanın tanıdık yapısında bulur.