Astral çıkış için fiziksel gevşeme, beden–enerji–bilinç ayrımının gerçekleştiği ilk ve en kritik eştir. Astral projeksiyon zihinsel bir süreç gibi görünse de başlangıç tamamen fiziksel bedenin devre dışı kalmasına dayanır. Çünkü astral beden, ancak fiziksel beden “hareketsizlik ve sessizlik” moduna geçtiğinde yüzeye çıkar. Fiziksel gevşeme ne kadar derinse astral çıkış o kadar kolay, hızlı ve net olur.
Astral çıkışın en büyük engeli, fiziksel bedenin gerilimidir. Kaslar, omuzlar, çene, göz çevresi, karın ve bacak bölgesindeki en ufak bir gerginlik bile enerji akışını keser. Enerji kesilince titreşim yükselemez, titreşim yükselmezse beden ayrılmaz. Bu yüzden fiziksel gevşeme astral projeksiyonun kapı anahtarıdır.
Fiziksel gevşemenin ilk aşaması kasların ağırlığa teslim olmasıdır. Beden yatakta veya koltukta tamamen destek içinde hissetmelidir. Bu aşamada bedenin amacı:
“Artık benden hiçbir hareket gelmeyecek” mesajını vermektir.
Kaslar gevşediğinde enerji beden öne çıkar. Kaslar gerginken enerji beden geri çekilir.
Gevşemenin başlamasının ilk belirtisi, bedende “erime” veya “yumuşama” hissidir. Kişi sanki yatağa doğru batıyormuş gibi hisseder. Bu batma hissi fiziksel bir çökme değil; kasların enerjiyi bırakmasıdır. Bu anda bilinç hâlâ açıksa astral çıkış için mükemmel bir eşik oluşturulmuştur.
Gevşeme derinleştikçe kişi üç kritik işaret fark eder:
– nefes doğal olarak yavaşlar
– bedenin sıcaklığı hafifçe değişir
– düşünceler yavaşça arka plana çekilir
Bu üç belirti doğru seviyedeyse astral eşik çok yakındır.
Fiziksel gevşemenin ikinci aşaması beden farkındalığının kaybolmaya başlamasıdır. Bu, astral çıkışın altın aşamasıdır. Kişi kollarının, bacaklarının veya kalçasının yerini tam olarak hissedemez hale gelir.
Beden hâlâ oradadır ama “benlik hissi” bedenden ayrılır.
Bu an, astral bedenin yüzeye çıkmaya başladığını gösterir. Eğer bu aşamada kişi bilinçli kalabilirse vibrasyonlar kısa süre içinde başlar.
Fiziksel gevşemenin en güçlü tekniği progresif gevşemedir. Bu teknikte kişi:
– ayak
– bacak
– kalça
– karın
– göğüs
– omuz
– yüz bölgesi
gibi bölgeleri sırayla gevşetir. Bu sırayla gevşeme, fiziksel bedende “enerji akımı” başlatır. Enerji yükseldikçe astral beden hareketlenmeye başlar.
Fiziksel gevşemenin en kritik bölgesi çene ve yüz kaslarıdır. Çünkü bu bölge gergin olduğunda beyin “uyanık” sinyali gönderir. Astral çıkış için gereken tam tersi durumdur.
Çene düştüğünde ve yüz gevşediğinde beyin, “beden uyuyor” komutunu verir.
Bu komut astral çıkışı tetikler.
Gevşemenin üçüncü aşaması içsel sessizliğin başlamasıdır. Bu aşamada beden artık hissettirici değildir, nefes otomatik hale gelmiştir, kaslar tamamen pasiftir. Kişi “hâlâ burada ama bedensiz” gibi bir bilinç hâline geçer. Bu hâl astral çıkış için en ideal seviyedir.
Fiziksel gevşemeyi derinleştirirken ortaya çıkabilen fenomenler:
– yayılma hissi
– bedenin genişlemesi
– hafif karıncalanma
– bacakların kaybolması
– kol ve el hissinin çözülmesi
– başın boşlukta sallandığı hissi
– vibrasyonların hafifçe başlaması
Bu fenomenler astral çıkışın yaklaştığının işaretleridir.
Fiziksel gevşemeyi bozan şeyler üç başlıkta toplanır:
- Kas mikro gerilimleri
Özellikle omuz ve karın kasları astral çıkışın en büyük sabotörüdür. - Nefesi bilinçli kontrol etme isteği
Nefesi kontrol etmek gevşemeyi bozar.
Astral çıkış için nefesin kendiliğinden akması gerekir. - Heyecan ve sabırsızlık
Duygu yükselişi sinir sistemini aktif hale getirir, beden yeniden uyanır.
Fiziksel gevşeme doğru yapıldığında astral çıkış şu sırayı izler:
– beden ağırlaşır
– kaslar kaybolur
– enerji yükselir
– vibrasyon başlar
– ses ve ışık fenomenleri gelir
– astral beden öne veya yukarı doğru kayar
– ayrılma gerçekleşir
Bütün sürecin temel taşı fiziksel gevşemedir.
Gevşemenin en güçlü yardımcıları:
– ılık duş (enerji alanını gevşetir)
– hafif meditasyon
– oda karanlığı
– düşük sesli frekans müzikleri
– ağır gıdalardan uzak durmak
– rahat kıyafet
– yumuşak bir ışık (aura baskısını azaltır)
Fiziksel gevşeme ne kadar ustaca yapılırsa astral çıkış o kadar keskin, berrak ve kontrollü olur.