Astral bedenin ağırlıksızlığı, fiziksel bedenin kütleye bağlı yapısından ayrılmaya başlayan enerji bedeninin kendi frekans alanında çalışmaya geçmesiyle oluşan temel deneyimlerden biridir. Bu ağırlıksızlık hissi, astral çıkışın hem başlangıcında hem de ayrılmanın tam gerçekleştiği anda en belirgin hâle gelir. Fiziksel beden kas, kemik ve sinir sistemiyle dünyaya bağlıyken, astral beden tamamen enerji formunda olduğu için yerçekimine bağımlı değildir. Bu nedenle kişi, astral frekansa kaydığında fiziksel bedenin tanıdığı kütle duygusu çözülür ve yerine hafiflik, boşlukta süzülme ve sınırların kaybolması gibi duyumlar gelir.
Ağırlıksızlık hissi çoğu zaman bedenin bulunduğu yüzeyden uzaklaşmıyormuş gibi görünse de, aslında enerji bedeninin fiziksel bedenle olan bağının esnemesiyle ortaya çıkar. Bu anda kişi bedeninin nerede başladığını nerede bittiğini seçemeyebilir çünkü astral beden fiziksel bedenin çerçevesine bağlı değildir. Enerji alanı genişledikçe kişi önce hafifçe yüzüyormuş gibi hisseder, ardından bedenin tamamı boş bir alanın içinde süzülüyormuş gibi bir deneyime dönüşür. Bu, astral bedenin yoğunluğunun fiziksel yoğunluğun altına inmesiyle oluşan bir frekans geçişidir.
Astral bedenin ağırlıksızlığı, özellikle titreşim evresi tamamlandıktan sonra belirginleşir. Fiziksel beden tamamen gevşediğinde ve sinir sistemi uykuya yaklaşan bir sessizliğe girdiğinde enerji bedeninin titreşim alanı yükselir. Bu fark, kişinin kendini yatakta sabit bir biçimde hissederken aynı anda yukarıda yüzüyormuş gibi hissetmesine neden olabilir. Bu çifte algı hâli, astral çıkışın en kritik aşamalarından biridir. Çünkü zihin hem fiziksel referansları hem de astral duyuları aynı anda algılamaya çalışır.
Ağırlıksızlık hissinin bu kadar belirgin olmasının bir başka nedeni de astral bedenin hareket ederken enerji kullanmasının fiziksel beden gibi bir direnç yaratmamasıdır. Fiziksel bedende her hareket, kütle, kas gücü ve yerçekimi ile ilişkilidir. Astral bedende ise hareket, niyetin enerjetik yansımasıdır. Bu nedenle kişi astralde yön değiştirdiğinde, dönmeye başladığında veya ileri doğru süzüldüğünde hiçbir fiziksel direnç hissetmez. Hareketin engellenecek bir ağırlığı olmadığı için astroloji veya fizik kurallarının hiçbirine bağlı değildir.
Ağırlıksızlık hissi çoğu zaman tamamen kontrollü değildir. İlk deneyimlerde kişi bu hafifliğin içinde savruluyormuş gibi hissedebilir. Bu savrulma hissi, astral bedenin doğal denge arayışıyla ilgilidir. Fiziksel bedenin referans noktaları kaybolduğunda astral beden kendi titreşim alanına göre yön bulmaya başlar. Bu nedenle bedenden ayrılmanın ilk saniyelerinde hafif bir dönme, yükselme veya yana doğru kayma hissi yaşanabilir. Bütün bunlar enerji bedeninin özgürleşmesinin doğal bir parçasıdır.
Astral bedenin ağırlıksızlığı sadece fiziksel duyumların kaybı değildir; aynı zamanda zaman ve mekân algısının değişimiyle de bağlantılıdır. Zamanın yavaşlaması veya hızlanması hissi, enerji bedeninin fiziksel zamana bağlı olmamasından kaynaklanır. Mekânsal algı ise genişler, uzaklık kavramı anlamını yitirir. Ağırlıksızlık hissi bu geniş algı ile birleştiğinde kişi kendini sonsuz bir alanın içinde süzülüyormuş gibi deneyimler. Bu hâl astral bilincin açılmaya başladığı bir noktadır.
Ağırlıksızlık ile birlikte ortaya çıkan en karakteristik işaretlerden biri içsel sessizliktir. Fiziksel bedenin ağırlık hissi kayboldukça zihnin gürültüsü de azalır. Bu sessizlik, astral bedenin kendi duyusal katmanlarına geçiş hazırlığıdır. İçsel sessizlik derinleştikçe kişi astral duyuların açıldığını hisseder; ışık parlamaları, uğultular, karanlık boşluklar ya da hafif renk dalgaları belirir. Bu duyusal değişimler ağırlıksızlığın enerjetik yansımasıdır.
Bazı deneyimciler astral bedenin ağırlıksızlığını sadece hafiflik olarak değil, aynı zamanda bedenin tamamen şeffaflaşıyormuş gibi bir hissiyatla tanımlar. Bu şeffaflık hissi, astral bedenin fiziksel forma ait yoğunluğunu bıraktığını gösterir. Kişi bu anda sanki bedeninden değil, saf bir bilinç noktasından ibaretmiş gibi hisseder. Bu deneyim genellikle astral uçuşla veya hızla yükselme hissiyle birleşir.
Astral bedenin ağırlıksızlığı korku üretmediğinde çok daha akıcı hâle gelir. Çünkü korku, enerji bedeninin frekansını düşürerek ağırlığı yeniden hissetmesine neden olabilir. Kişi bu hafifliği doğal karşıladığında astral hareket daha kontrollü, daha yönlendirilebilir ve daha berrak olur. Astraldeki özgürlük hissi de tam olarak bu hafiflikten gelir.